Lieve allemaal!Het heeft even op zich laten wachten, maar daar is tie dan: update nummer: 7!
We hebben deze maanden niet stil gezeten. Achtereenvolgens hebben we van deze bezoekers mogen genieten: Caro’s moeder, vader, broertje Dirk, zusje Emilie en oom Ben; Sander Otten; Aad’s moeder en tante Marjos; Gijs en Claire; Nils en Lian; Maarten en Marieke; Marleen. Als volleerde gidsen hebben we Luang Prabang, Nong Khiaw, Vang Vieng en Vientiane mogen laten zien. Programma’s varieerden van lux eten, musea, en comfortabele vluchten tot thuis BBQ-en, jeux-de-boulen met veel bier Lao, tuben, fietstochten en barre hikes!
En natuurlijk veel goede gesprekken! “Hebben jullie zelf eigenlijk al veel van Laos en haar omgeving gezien?” is een vraag die ons vaak wordt gesteld. Nee dus. We bewaren veel voor een mooie reis na afloop en hebben al een aantal leuke weekend tripjes gemaakt naar Vientiane, Bangkok en Chiang Mai. Het is grappig om te zien dat je letterlijk op de grens het verschil tussen Laos en buurland Thailand ziet. Snelwegen , stenen huizen in gestructureerde blokken, groene parken. Een beetje hetzelfde als je in Smeermaas de grens overgaat…
Laos heeft heel veel te bieden, maar je hoeft er niet te zijn voor de goede gezondheidszorg, dat hadden we vooraf al begrepen en is al een keer bevestigd tijdens een klein onderzoek in het ziekenhuis in Vientiane. (Geen paniek, loos alarm) Thailand daarentegen zou alle verwachtingen overtreffen en heeft dat ook gedaan. Aad besloot begin December zijn knie te onderzoeken een jaar na een schaatsschuiver en paar maanden zeurende pijn en werd nog net niet met een helikopter overgevlogen naar een van de beste hotels in Bangkok. Je wordt in een zeer luxe stoel ontvangen met een kop koffie en kon alle behandelingen die na het intake gesprek nodig waren dezelfde dag nog doen: dokter, MRI scan, fysiotherapeut.
Ons leventje in Luang Prabang is heerlijk… sasa (relaxed), spannend wat je vandaag weer zult meemaken en intensief met de mensen, de taal en de cultuur. We genieten. Voor het hoge bezoek uit San Francisco hadden we een BBQ aangeschaft waar we inmiddels al meerdere keren van hebben mogen genieten met de worsten van de Duitse worstenfabriek een eindje verder op. Soms vragen we ons wel eens af of we niet te relaxed worden en dat meenemen terug naar huis. Maar dat zal vast een droom zijn…
Buurvrouw Mai is inmiddels hoog zwanger en komt iedere dag haar dikke buik laten zien. Het wordt een meisje en de Jip en Janneke rompertjes liggen al klaar. Claire dankjewel!
laat zijn brommer voortaan beneden staan nadat hij hier de eerste keer in een sliding onze oprit/helling afging.
Verder is er kort geleden en nieuw Nederlands stel aangekomen wat fervent fietsers zijn, dus grote kans dat we wat vaker een mooie tocht zullen maken.
Het weer wordt steeds warmer en Maart tot Mei staan bekend als zeer droge, broeierige en rokerige maanden. Droog moeten we nog even afwachten, zeker nu het met bakken uit de hemel komt terwijl ik deze update op papier zet. De rook komt van de akkers op de berghelling waar ‘Slash and burn” praktijken worden toegepast om het land vruchtbaar te houden. Ongelofelijk om te zien, confronterend en eigenlijk heel erg. Grote delen bergwand zijn opgebrand en zien er kaal uit. In de stad hebben mensen rode ogen van de rook. Nu nog een beetje regen en weg vruchtbare grond.
We hebben nog genoeg op de planning: bezoek van de grootouders, oom, tante en neefje van Caroline en een tripje naar Singapore daaraan gekoppeld. Hiermee ontlopen we meteen Lao New Year, wat ieder jaar in April wordt gevierd. Men gooit elkaar dan nat met water net zolang er niets meer in de leidingen zit. Daar hadden we dus geen zin in. Overigens is het gebrek aan water een heet gespreksonderwerp in de regio. De Chinezen stimuleren de effecten van klimaatsverandering een beetje door wat dammen dicht te houden om hun eigen rijstvelden te kunnen irrigeren. De Thai uit het aan de Mekong grenzende Chiang Rai schijnen in Bangkok te gaan protesteren. Dan zijn ze niet alleen zullen we maar zeggen! Wij hebben gewoon een paar tonnen water gehamsterd, dus ons kan niets gebeuren!
Tot snel, Sok Die!
Aad & Caro
