Staccato met foto's

Lieve allemaal,

De commentaren op onze laatste blog waren wisselend. Het varieerde van interessant en "mooie indruk van jullie leven" tot toe lang en saai. Meningen verschillen zullen we maar zeggen. Maar om iedereen te vriend te houden haneteren we deze keer de -staccato met foto's - stijl!

Het leven in Luang Prabang is goed, we bezoeken veel verschillende restaurants, gaan terug bij de goede en doen ons tegoed aan whisky, gin-tonic en campari-jus-spa-rood. Na berichten van het thuisfront dat expats vaak in alcoholisten veranderen, bewaren we dit voor het weekend. Het eten is heerlijk, maar alle Thaise, Laotiaanse, Indiase en andere keukens ten spijt, de Sint kwam van de week met het lekkerste: pepernoten, chocolade-letters, marsepein en speculaas-kruiden. Dit laatste hopen we vandaag te promoveren tot speculaas!

<> De andere kant is dat men het in het hoofd heeft gekregen om voor onze deur een asfaltweg aan te leggen en tegelijkertijd massieve huizen bouwt achter en naast ons. Niks 9:00 tot 17:00 mentaliteit hier. Dat is eerder 5:00 tot 21:00, dus niet goed voor de nachtrust. Daar bovenop komt nog een klein kakkerlakken plaagje (klein = 4 cm), maar met wat paardenmiddelen zijn we daar weer van verlost! Oh ja, en als klap op de vuurpijl was het hier een week lang 17 graden!! Daar zijn de huizen dus niet op ingericht, en waren onze koffers ook niet op ingepakt. Resultaat: snel een deken gekocht en een weekend Bangkok plannen om truien aan te schaffen!



Ook gaan we nog steeds braaf naar Laotiaanse les, en het begint nota bene ergens op te lijken. We kunnen ons verstaanbaar maken, de weg vragen, uitleggen waar we werken, etc. Het blijft alleen moeilijk te verkroppen dat een Laotiaan jou uitlegt dat het toch echt A-Me-Li-Ca is en Saan-Faan-Siddh-Sa-Kho... Misschien dat locals Lian en Nils dat in februari uitlegen. De leraar noemt ons A-di-èèn (Adriaan) en Ca-lo-laain (Caroline); altijd weer een reden tot lachen.


De brommer gaat uitstekend: snel, doelgericht en soepel. Een echte spits, zeker met die Viper-helmen van ons. Aad heeft de onderkant ook al even mogen aanschouwen, vanuit de tuin van de buren. Na daar te zijn terecht gekomen door het hek heen. Geen schade, buiten dat hek dan. Daarvoor hebben we als schadevergoeding een paar stukken hout gedoneerd.



Verder zien we veel: India (een ervaring rijker in Mumbai, schitterende cultuur en gezelligheid bij de bruiloft van Hannah en Rishi, en een paar lekkere dasgen op het strand), Nong Khiaw (een survey van Aad om de nieuwste Tiger Trail tour te proberen, inclusief homestay) en de Luang Prabang provincie (waar Caro meerdere spaar en krediet groepen moest bezoeken).

Liefs C&A


Oh ja, en de logeerkamerdeur is weer in het slot gevallen, Bob wanneer heb je tijd? Hij moet open voor Dirk en Emilie komen...

We zijn te bereiken:

Adriaan den Bakker

Tiger Trail Outdoor Adventures

Ban Muang Nga

Luang Prabang, Laos

Caro:

00856 20 4675705

skype: cbammol

Aad:

00856 20 3373670

skype: aad1979

Vaste lijn:

00856 71 254943

Hannah & Rishi!

Collega's van Caro te eten

Wat is nu eigenlijk een adviseur?

Adviseur. Op mijn pas gedrukte visitekaartjes staat heel mooi: “Advisor Institutional Development to the programme of Savings and Credit Unions Development in Lao PDR”. ACCU heeft haar hoofdkantoor in Bangkok en werkt via de lokale overheid aan het promoten en versterken van lokale spaar en krediet coöperaties in Laos. Mijn kantoor – een kamer met 3 tafels waarvan er 1 bezet wordt door de project secretaresse en 1 door mijzelf – herbergt een printer, fax, telefoon, waterkoker en vaak praatgrage medewerkers van het departement van planning en investment waar we een kamer van huren.
Adviseur….ter voorbereiding van mijn sollicitatie heb ik een goede vriendin gebeld die in Nederland als organisatie adviseur werkt voor de publieke sector. “Wat is volgens jou een adviseur?” Haar antwoord benadrukte het kunnen luisteren naar de vraag van de klant, het maken van een logische analyse, het verifiëren van je eigen analyse, kennis hebben van de markt en de lokale context en het praktisch implementeerbaar maken van je uiteindelijke plan… En dan… dan sta je op een klein podium voor een grote groep Laotianen, allemaal lid van dezelfde spaar en krediet cooperatie, in een heel klein afgelegen dorpje in het noorden van Laos, je spreekt en of verstaat hun taal niet, zij spreken geen woord Engels en ze kijken ‘DE Adviseur’ met grote ogen aan, vol verwachting en nieuwsgierigheid naar wat ze te zeggen en te adviseren heeft..

Capaciteitsopbouw van de lokale partner organisatie, dat is mijn rol als adviseur! We implementeren zelf niets, zetten niets op, geven geen geld (slechts een heel beperkt startkapitaal) maar geven advies en versterken de capaciteit van de lokale mensen zodat zij zelf hun dromen waar kunnen maken. In de trant van het ouder gezegde: “We geven geen vis, maar leren de mensen vissen”. Maar wat als je dan merkt dat er niets met je advies wordt gedaan. Stel je eens voor dat je dezelfde visserman als hierboven niet alleen leert vissen maar ook het advies meegeeft dat hij een lening kan aanvragen waarmee hij in een tweede vissersboot kan investeren en of een nieuw, goede kwaliteit visnet kan kopen waardoor hij zijn dagelijkse vangst en daarmee inkomen misschien wel kan verdubbelen. Zijn reactie daarop is: “Ok, zou kunnen, maar waarom zou ik dat doen, ik heb het toch goed zo, ik heb genoeg geld om iedere dag eten te kopen, kan vaak nog een biertje drinken met vrienden en vind het heerlijk om een dag op het water te zijn.” Sta je dan met je goede advies..

"Plannen-leven per dag-ambitie?"

Langzaam raak je eraan gewend geen planning te kunnen maken. Een dag begint, je hebt een idee wat je graag wil hebben gedaan aan het eind van de dag, maar de precieze invulling is afhankelijk van allerlei externe factoren waar je zelf heel weinig invloed op hebt.. Ik weet nog dat een goede vriendin van de moeder van Adriaan het advies op ons hart drukte uit eigen ervaring om 10% per dag in te plannen voor onvoorzien schroef dat hier maar gerust op naar 90% en houd 10% vrij voor het verwezenlijken van je eigen agenda. Mooi voorbeeld van Aad. Hij had de middag gepland in het sales kantoor van TT. De lunch was wat verlaat, dus hij ging eens checken. Wat blijkt, de vrouw van de baas is jarig en we gaan BBQ-en bij een waterval. Dan zit je daar tot ’s avonds 18h bier te drinken. Minimaal 5 man moeten dat voorbereid hebben, maar aankondigen ho maar!

“Accepteren dat je anders bent en dat het hier anders werkt”

Van de week is onze buurvrouw bij ons als schoonmaakster begonnen. Heerlijk mens, geen woord Engels, altijd vrolijk en vol eigen initiatief! Even wennen, maar heel prettig! Win – win, omdat we haar een fatsoenlijk maandloon geven.

“Ons leventje..”

We genieten! Liggen ’s avonds vaak voor 22u op bed, omdat de warmte, de cultuurverschillen en het nieuwe energie vreet, maar positief. Oktober is tot nu toe een hele gezellige maand. We zijn weinig echt met z’n tweetjes geweest en hebben super gezellig bezoek over de vloer gehad. 2 Oktober stond Bob (de logeerkamer was binnen 3 minuten open met hulp van zijn leatherman... niet te vertrouwen die makelaars!!) op de stoep, nadat hij samen met Aad een hele mooie trektocht had gemaakt door Nepal (zie ook http://www.kesseler.waarbenjij.nu/ ). Heerlijk ’s ochtends met z’n 3-en aan het ontbijt, lekker uit eten ’s avonds, leuke tripjes in het weekend en genieten van het easy going Lao.. Kort na Bob, stonden Bie en Tom het zuidelijk busstation in Luang Prabang. Bie en Tom hebben hun werk in Belgie stopgezet en zijn 3 weken geleden vertrokken voor een 6 maandelijkse reis door Zuid Oost Azie waar Laos al snel op het programma stond. Ze hebben ontzettend veel gedaan en gezien en wederom was het weer hartstikke gezellig om ’s avonds onder het genot van een Beer Lao verhalen uit te wisselen.

Om het gerief van de logees wat te verhogen hebben inmiddels een timmerman aan het werk gezet om een mooi logeerbed te maken en het ontwerp voor een eettafel ligt klaar. De douche is nog wat beholpen, maar daar gaan we aan werken!

Tot skypes!

Caro & Aad

Ps. Binnenkort video van het huis op Youtube, het internet is dusdanig traag dat dat nog wel even kan duren...

Huis, baan en leven in Luang Prabang

Dag allen!

Daar is tie weer! Het tweede bericht, maar het eerste echt uit ons nieuwe thuis, Luang Prabang! De eerste avond gingen we recht uit het vliegtuig op huizenjacht. Een leuke manier om de omgeving te verkennen. In een auto met een local en met Kamon (collega van Caro) gingen we langs 5 huizen. Die zien er even wat anders uit dan in NL... Je kan het het beste omschrijven als een vrij grote en brede garage met dito deuren op de begane grond. Boven zijn de slaapkamers meestal ruim aanwezig. Elke slaapkamer, heeft zijn eigen douche en toilet. Het andere uiterste was een "studio" deze bestond uit een kamer en een gat in de grond om de hoek. Dat leek ons wat te gortig. We besloten een nieuwe villa te betrekken, $800 per maand, een jaar vooruit betalen, alles nieuw en we mochten zelf de meubels uitzoeken.
Maar toch misten we iets, dus toen de onderhandeling al bijna afgerond was, hebben we het alsnog afgeblazen. We misten een ziel in het huis. Klinkt een tikkie zweverig, maar als je hier nou toch bent, moet je ook wel het echte leven een beetje meekrijgen.
In de tussentijd had Aad afgesproken met een Duitser (Markus) om te praten over een baan. Dat ging redelijk succesvol, maar daarover later meer. In diezelfde meeting zei Markus dat hij ook nog een huis had wat hij wilde verhuren. Dus hop, meteen de auto in en gaan kijken. Het werkende leven is hier duidelijk minder gestructureerd en gepland dan in Nederland. Hoewel je in Nederland redelijk goed kunt inschatten hoe een werkdag eruit zal gaan zien, kan dat hier helemaal niet. Er komt van alles tussendoor en er is ook altijd tijd. “Baw Pen Nyang” = maakt niet uit, graag gedaan, it is ok..

Goed, terug naar het oude huis van Markus wat te huur stond (links). Schitterend uitzicht, niet lomp groot, wel een extra logeerkamer (!) en grote slaapkamer. Een keuken die half buiten ligt op een soort balkon en een stijl, betonnen paadje (oprit) vanaf de weg. Het had nog een likje verf nodig, maar dat is inmiddels gebeurd. Het is echt ons thuis geworden, alhoewel we nog wel wat moeten wennen. Zo hebben we bijvoorbeeld de deur van de logeerkamer in het slot getrokken en de sleutel is nergens te bekennen, 1 kamer minder dus voorlopig… Toevallig is de eigenaar van de locale “Blokker” een collega van Caro, dus het inrichten ging met korting.

Een mooi verhaal is nog wel het verhaal van het bed. In Vientiane is een soort van IKEA waar je goede bedden kan kopen, wij dus daar langs en een mooie uitgezocht. Maar hoe krijg je dat in LPB? Dat laat je dus naar het busstation sturen, daar wordt het bed en ons telefoonnummer aan een willekeurige driver gegeven en op hoop van zegen komt het dan jouw kant op. Dan bellen ze waar je precies woont (adressen en huisnummers kennen ze hier niet) en sjouwen ze het naar de slaapkamer. Verrassend genoeg liep dat redelijk soepel! Een ander probleem is een laken. Het is te heet voor een deken, dus heb je een laken nodig. Op de locale markt hebben we dat geprobeerd uit te leggen: niet mogelijk. Blijkt achteraf dat ze het fenomeen “laken” überhaupt niet kennen. Dat wordt dus opgestuurd uit NL!

En dan het werk. Aad werkt als Local Business Manager bij Tiger Trail Outdoor Adventures, een sustainable, community based, fair trek, tour operator met de nadruk op avontuurlijke tours. Hij moet de sales omhoog krijgen, een handboek van de organisatie schrijven en de boel professionaliseren. Een hoop te doen! En Caro is hard bezig met het inrichten van een nieuw kantoor en het aannemen van een project manager en promotie medewerker. Tot nu toe is het met name gericht op project management, veel regelen, coördineren, sturen en controleren. Leuk, maar tijdelijk. Hopelijk zit er een goede kandidaat tussen de sollicitanten die de functie van project manager op zich kan nemen, waardoor Caro op termijn meer de diepte in kan gaan en zich kan opstellen als echt adviseur ;). Later dan ook meer inhoudelijk over project en de microfinancieringsmarkt in Laos.

Uitzicht huis
De taal: iedere dag een uur en dat lijkt ook wel genoeg. We hebben tot nu toe alleen nog medeklinkers en klinkers gehad, een goede basis maar nog niet genoeg om ook echt woorden of zinnen te maken. Misschien dat we later nog een keer een filmpje op de site kunnen zetten om de uitspraak aan jullie te laten horen ;)

Er komt een periode aan met veel reizen en het eerste bezoek! Volgende week Bangkok voor Caro: jaarlijkse conferentie van ACCU (werkgever) en trip naar Nepal voor Aad. Bob, vriend van Aad uit het Zuiden zit daar inmiddels al weer ruime 2 weken en is gearriveerd in basiskamp van de Mount Everest. Aad vergezelt hem in zijn laatste week Nepal en neemt hem ook meteen mee naar Luang Prabang waar we Bob 2 weken laten werken aan het openmaken van de deur van de logeerkamer ;)

Al met al erg positief hier en het kan alleen nog maar beter worden! Het ergste is achter de rug. Wil zeggen, Caro’s paspoort is samen met de rest van haar tas gestolen, erger kan dus niet. Tip voor iedereen in het buitenland (zeker als daar geen NL-ambassade voorhanden is en je dus met de chauvinistische, niet Engels sprekende, koppige Franse ambassade aan de slag moet); bewaak je paspoort met je leven! Baw Pen Nyang!…een retourtje Vientiane, een "Laissez Passer" rijker en helemaal nieuw paspoort met vingerafdruk straks in Bangkok. Luang Prabang mag dan wel enorm groeien in aantallen toeristen en alles wat daar bij komt kijken, maar volgens ons is er geen andere plek ter wereld waar mensen desondanks nog zo vriendelijk blijven, altijd lachen en genieten van het leven. Ze zullen nooit boos worden op je, dat is gezichtsverlies, dus dat doen wij dan ook maar. Het bevalt prima! Het is nu bijna avond, vanavond misschien spaghetti tussen de krekelgeluiden en morgenochtend ontbijt met uitzicht over prachtige heuvellandschap en DE temple van Luang Prabang!


Sabaaidii!

C&A

Bangkok en eerste dagen in Luang Prabang

Lieve allemaal,

Daar is tie dan; het eerste verslag!

Na een schitterend afscheidsfeest en een warm vertrek vanaf Schiphol landden we woensdag in Bangkok. Het beloofde welkomstcomité was helaas niet aanwezig, maar niet getreurd, de taxi bracht ons naar het hotel. Dit lag wat buiten het centrum waardoor we ook het niet-toeristische gedeelte van Bangkok hebben leren kennen. Een heerlijk diner met Ranjith (directeur van organisatie Caro) en Elenita (Training Director) aan een meer in een buitenwijk van Bangkok was ons eerste avontuur.

Waar Caroline meteen vol aan de slag ging is Aad met de boot (zie filmpje) over de Khlongs Bangkok ingedoken. We spraken af bij Jackie de Tailor. Ik ben benieuwd naar dat linnen pak!.

Na een gezellig etentje met Frederique en Steven belandden we meteen op de plaatselijke KvK borrel met veel ambassade personeel. Dit leidde ertoe dat Aad de volgende dag meteen ging koffie drinken op de ambassade en zich kan inschrijven voor een business trip voor Nederlandse bedrijven die zich in Laos willen vestigen. Positief nieuws dus!

Een lekker etentje met Steven, Michael en Lonneke (vrienden van Steven) ging een avondje Kao San Road vooraf. Het Rembrandtplein is er niets bij. Een must om te ervaren, maar ook een must om dat bij 1 keer te houden…

De zondag werd gereserveerd voor Co. Co van Kessel welteverstaan. Een schitterende fietstocht door het Bangkok dat je anders nooit zal zien. Eerst de smalle steegjes van China-town, vervolgens tempels en een oversteek naar de andere kant van de Chao Phraya rivier. Hier rijd je meteen door de velden en zie je hoe mensen daar wonen. Een boottocht maakt het helemaal af. Een absolute aanrader!

De volgende dag was het dan zover. We vertrokken naar het thuis dat we nog niet kenden. Caro’s collega Kamon vloog met ons mee en dezelfde avond gingen we meteen op huizen jacht. Dat was even schrikken. Voor $70 p/m konden we een kamer met een gat in de grond huren: geen optie. Voor $1000 p/m konden we een twee verdieping hoog pand huren met een soort garage als entree, 5 badkamers en evenzoveel slaapkamers: ook dit geen optie. Pas de volgende dag kwamen we een huis tegen dat ons wel interessant leek. Binnen budget, niet te veel toeristen om ons heen, gloednieuw en groot! Iedereen zegt tegen ons niet te snel te kiezen, dus we houden deze voorlopig als optie.

We houden jullie op de hoogte!

Liefs, Aad & Caro


C: Tel: +856 2046 75725
Skype: cbammol
A: Tel: +856 2046 75705
Skype: aad1979

Ps. Tot nu toe is het ontvangen van smsjes nog lastig, de een wel, de ander niet, wellicht verandert het telefoonnummer dus nog!

Vlucht is geboekt! Vertrek op di 11/08/09

REISSCHEMA:

Eerst Amsterdam - Bangkok op 11 augustus..

KLM - KL 877

DIN 11AUG AMSTERDAM NL BANGKOK TH 2045 1230

NON-STOP SCHIPHOL SUVARNABHUMI INTL 12AUG

En dan Bangkok - Luang Prabang op 17 augustus..

BANGKOK AIRWAYS - PG 943

MAA 17AUG BANGKOK TH LUANG PRABANG LA 1140 1340

NON-STOP SUVARNABHUMI INTL

Het komt nu wel heel dichtbij!

Hier gaan we...

... jullie op de hoogte houden van onze belevenissen in Zuid-Oost Azie. Het vertrek staat voorlopig gepland op 12 augustus naar Bangkok. Daar zullen we een week blijven voordat we naar Luang Prabang afreizen!

C&A