Adviseur. Op mijn pas gedrukte visitekaartjes staat heel mooi: “Advisor Institutional Development to the programme of Savings and Credit Unions Development in Lao PDR”. ACCU heeft haar hoofdkantoor in Bangkok en werkt via de lokale overheid aan het promoten en versterken van lokale spaar en krediet coƶperaties in Laos. Mijn kantoor – een kamer met 3 tafels waarvan er 1 bezet wordt door de project secretaresse en 1 door mijzelf – herbergt een printer, fax, telefoon, waterkoker en vaak praatgrage medewerkers van het departement van planning en investment waar we een kamer van huren.
Adviseur….ter voorbereiding van mijn sollicitatie heb ik een goede vriendin gebeld die in Nederland als organisatie adviseur werkt voor de publieke sector. “Wat is volgens jou een adviseur?” Haar antwoord benadrukte het kunnen luisteren naar de vraag van de klant, het maken van een logische analyse, het verifiĆ«ren van je eigen analyse, kennis hebben van de markt en de lokale context en het praktisch implementeerbaar maken van je uiteindelijke plan… En dan… dan sta je op een klein podium voor een grote groep Laotianen, allemaal lid van dezelfde spaar en krediet cooperatie, in een heel klein afgelegen dorpje in het noorden van Laos, je spreekt en of verstaat hun taal niet, zij spreken geen woord Engels en ze kijken ‘DE Adviseur’ met grote ogen aan, vol verwachting en nieuwsgierigheid naar wat ze te zeggen en te adviseren heeft..

Capaciteitsopbouw van de lokale partner organisatie, dat is mijn rol als adviseur! We implementeren zelf niets, zetten niets op, geven geen geld (slechts een heel beperkt startkapitaal) maar geven advies en versterken de capaciteit van de lokale mensen zodat zij zelf hun dromen waar kunnen maken. In de trant van het ouder gezegde: “We geven geen vis, maar leren de mensen vissen”. Maar wat als je dan merkt dat er niets met je advies wordt gedaan. Stel je eens voor dat je dezelfde visserman als hierboven niet alleen leert vissen maar ook het advies meegeeft dat hij een lening kan aanvragen waarmee hij in een tweede vissersboot kan investeren en of een nieuw, goede kwaliteit visnet kan kopen waardoor hij zijn dagelijkse vangst en daarmee inkomen misschien wel kan verdubbelen. Zijn reactie daarop is: “Ok, zou kunnen, maar waarom zou ik dat doen, ik heb het toch goed zo, ik heb genoeg geld om iedere dag eten te kopen, kan vaak nog een biertje drinken met vrienden en vind het heerlijk om een dag op het water te zijn.” Sta je dan met je goede advies..
"Plannen-leven per dag-ambitie?"
Langzaam raak je eraan gewend geen planning te kunnen maken. Een dag begint, je hebt een idee wat je graag wil hebben gedaan aan het eind van de dag, maar de precieze invulling is afhankelijk van allerlei externe factoren waar je zelf heel weinig invloed op hebt.. Ik weet nog dat een goede vriendin van de moeder van Adriaan het advies op ons hart drukte uit eigen ervaring om 10% per dag in te plannen voor onvoorzien schroef dat hier maar gerust op naar 90% en houd 10% vrij voor het verwezenlijken van je eigen agenda. Mooi voorbeeld van Aad. Hij had de middag gepland in het sales kantoor van TT. De lunch was wat verlaat, dus hij ging eens checken. Wat blijkt, de vrouw van de baas is jarig en we gaan BBQ-en bij een waterval. Dan zit je daar tot ’s avonds 18h bier te drinken. Minimaal 5 man moeten dat voorbereid hebben, maar aankondigen ho maar!
“Accepteren dat je anders bent en dat het hier anders werkt”
Van de week is onze buurvrouw bij ons als schoonmaakster begonnen. Heerlijk mens, geen woord Engels, altijd vrolijk en vol eigen initiatief! Even wennen, maar heel prettig! Win – win, omdat we haar een fatsoenlijk maandloon geven.
“Ons leventje..”

We genieten! Liggen ’s avonds vaak voor 22u op bed, omdat de warmte, de cultuurverschillen en het nieuwe energie vreet, maar positief. Oktober is tot nu toe een hele gezellige maand. We zijn weinig echt met z’n tweetjes geweest en hebben super gezellig bezoek over de vloer gehad. 2 Oktober stond Bob (de logeerkamer was binnen 3 minuten open met hulp van zijn leatherman... niet te vertrouwen die makelaars!!) op de stoep, nadat hij samen met Aad een hele mooie trektocht had gemaakt door Nepal (zie ook
http://www.kesseler.waarbenjij.nu/ ). Heerlijk ’s ochtends met z’n 3-en aan het ontbijt, lekker uit eten ’s avonds, leuke tripjes in het weekend en genieten van het easy going Lao.. Kort na Bob, stonden Bie en Tom het zuidelijk busstation in Luang Prabang. Bie en Tom hebben hun werk in Belgie stopgezet en zijn 3 weken geleden vertrokken voor een 6 maandelijkse reis door Zuid Oost Azie waar Laos al snel op het programma stond. Ze hebben ontzettend veel gedaan en gezien en wederom was het weer hartstikke gezellig om ’s avonds onder het genot van een Beer Lao verhalen uit te wisselen.

Om het gerief van de logees wat te verhogen hebben inmiddels een timmerman aan het werk gezet om een mooi logeerbed te maken en het ontwerp voor een eettafel ligt klaar. De douche is nog wat beholpen, maar daar gaan we aan werken!
Tot skypes!
Caro & Aad
Ps. Binnenkort video van het huis op Youtube, het internet is dusdanig traag dat dat nog wel even kan duren...